เมื่อคืนวันศุกร์นั่งแท็กซี่กลับมา คลื่นวิทยุที่พี่แท็กเปิดมีเพลงนี้ discuss กันไปว่าเพลงใคร
สรุปใช่เพลงละคร แก้มร้องจริงๆ ด้วย
(ยังเคืองและสงสัยว่า ทำไมพี่แท็กซี่ RCA ไม่ไปเกษตร มันไกลมากเลยเร้อ)

วันเสาร์ตื่นมา รู้สึกตัวว่าเคืองๆ ตา (ยายว่าไง ?) ตาอักเสบอีกแล้ว ต้อลมสถานเดียว
วันอาทิตย์มีไปทัศนศึกษาฟาร์มจระเข้ และหม่ำอาหารทะเล
รู้สึกอิ่มจังตังค์อยู่ครบได้ไม่นาน ตอนค่ำรำลึกได้ ยังไม่จ่ายค่าหอนินา
ลงไปจ่าย 3,492 บาท แปลกมาเดือนนี้ไม่ถึง 3,500 เดือนที่แล้วตั้ง 3,600 ก่าๆ แน่ะ

วันจันทร์เปิดมาตาเริ่มไม่สู้งาน ปวดหัวหนุบๆ ไม่ไหวแล้วแสบตามากเลย ไปคลีนิคดีกว่า
เสียค่ายาหยอดตากับยาแก้แพ้ 200 ก่าๆ สบายใจ
(วัดความดันได้ 110/63 ตัวข้างหลังต่ำลงนิ แต่ยังปกติแหละ)

วันนี้เลยใส่แว่นเก่าคร่ำคร่าไปทำงานดีกว่า เข้าไปคุยกับเจ้านาย โดนมองหน้าเหมือนจะขำแต่ไม่พูดอะไร
คิดว่าเจ้านายเราคงคิดว่าไม่ทักดีกว่า เหมือนที่เจ้านายเคยโดนคนอื่นทักบางเรื่องมาแล้วแอบเคือง
เจ้านายเลยไม่ทักเรามั่ง (งงมั้ย ?)
เมื่อวานปวดท้องบีบๆ วันนี้บีบแรงกว่าโอดโอยมันทั้งวัน ตกเย็นป้อจายหลายคนมาซะที
เฮ่อ ตัวบวมรอมาตั้งหลายวันแล้ว 555
ไปบริจาคเลือดช่วงใกล้ๆ พี่แดงจะมานี่ ทำให้พี่แดงเลื่อนออกไปอาทิตย์นึงแฮะ
หนนี้หนที่ 2 แล้ว

อยู่ๆ เมื่อคืนก็เกิดติดใจละคร เงาอโศก ช่อง 5 ขึ้นมา เปิดดู youtube ย้อนหลังไปหลายตอน
คืนนี้ก็ตั้งตารออยู่นะเนี่ย เป็นไปได้
ละครออกแนวพีเรยีดย้อนยุคนิดหน่อย ตอนไปบางปูยังเพิ่งมีคนพูดอยู่เลยว่า
นึกถึงหนัง ละครสมัยก่อน กลับมาอิฉันติดละครพีเรียดทันตาเลย
555

ซื้อหมวกจากฟาร์มจระเข้มาใบนึง กับได้กระเป๋าที่ระทึก เอ๊ย ระลึกมาด้วยอีกใบ (พีเรียดพอมั้ย)
ขอบคุณค่ะ

ขอให้เจ้าภาพจงเจริญ